Modele Władka

W latach 70 XX wieku w PRL-u powstała seria samochodów dedykowanych dla rolnictwa. Był to Tarpan, Nysa 522R, Żuk A-16, Syrena Bosto i Syrena R-20. Tej ostatniej będzie poświęcony ten wpis.

Syrena R-20 trafiła do produkcji w 1972 roku, jako odpowiedź na zapotrzebowanie rolników na lekki samochód towarowy. Pierwsze pracę rozpoczęły się jeszcze w 1971 roku, a ich efektem były trzy prototypy R-1, R-2 i R-3. Pod koniec 1971 roku wyprodukowano niewielką serię informacyjną (17 lub 20 egzemplarzy), którą przekazano do testów rolnikom. Po zebraniu doświadczeń przystąpiono do produkcji seryjnej. Samochód oparto na bazie modelu Syrena 105, zachowując kabinę kierowcy. Nową częścią była tylna skrzynia o powierzchni około 2 m² i ładowności około 350 kg. Kabina kierowcy była oddzielona od skrzyni ładunkowej metalową ścianą. Dostawcza Syrena nie zapewniała oczekiwanych możliwości transportowych ze względu na niską ładowoność oraz brak możliwości holowania przyczepy.

Zdając sobie sprawę z ograniczeń modelu R-20 konstruktorzy podjęli próby zmodernizowania pojazdu, których efektem był prototyp oznaczony R-20M. Skupiono się na powiększeniu skrzyni ładunkowej, obniżono próg załadunku, a ładowność wzrosła o dodatkowe 50 kg. Projekt ten nie został jednak zrealizowany, a produkcja modelu R-20 zakończyła się w czerwcu 1983 roku - wraz z modelem 105 i Bosto.

Prezentowany model został wydany nakładem firmy Deagostinii w 68 numerze serii Kultowe Auta PRL-u. Do mojej kolekcji trafił zaraz po swojej premierze, czyli w okolicach wiosny 2011 roku. Mój egzemplarz złożony jest całkiem schludnie, a karoserię polakierowano czysto i bez większych skaz. Model, podobnie jak oryginał nie zachwyca detalami - ot nic specjalnego, zwykła dostawcza Syrena. Generalnie jest to poprawny i miły dla oka modelik, który ucieszy szczególnie miłośników polskiej motoryzacji.

Modelik Syreny S-20 wraz z prezentowaną niedawno Syreną Bosto:

W tym wpisie zaprezentuję wam modelik Bombla, czyli prototypowego furgonu na bazie Polskiego Fiata 126p. Miniaturę tę odkupiłem wraz z innymi modelikami (w tym prezentowanym tu policyjnym Volvo V70 i PF 126p Nauka Jazdy) od kolegi Qliga.

Wprowadzony do produkcji w 1973 roku Fiat 126p szybko stał się poligonem doświadczalnym dla konstruktorów, którzy stworzyli na jego bazie kilka ciekawych wersji. Pierwszą z nich był niewielki furgon, nad którym pracę rozpoczęto i zakończono w 1974 roku. Przestrzeń ładunkowa, wynosząca około 1m3 składała się z dwóch części - dolnej za przednimi fotelami oraz górnej, znajdującej się w sztywnej nadbudowie. Ów nadbudowę, wystającą za obrys samochodu, wykonano z włókien szklanych oraz żywicy i to ona była najbardziej charakterystycznym elemenetem tego samochodu. To dzięki niej samochodzik zawdzieczał wdzięczną nazwę Bombel. Ładowność Bombla wynosiła 300 kg. Co ciekawe w każdym momencie można było z powrotem zamontować tylną kanapę. Powstały także odmiany z bocznymi oknami w nadbudowie. Jako, że projekt okazał się nieprespektywiczny prace nad nim przerwano. Szacuje się, że mogło powstać 16 egzemplarzy tej wersji.

Prezentowany model został wyprodukowany przez firmę IXO/IST i ukazał się w 40 numerze serii Złota Kolekcja Auta PRL wydawanej w latach 2014-2016 przez Deagostini. Jak już wspominałem modelik odkupiłem od kolegi Qliga po koleżeńskiej cenie. Miniatura stoi na typowym dla tej serii poziomie wykonania. Modelik Bombla bardzo mi się spodobał, choć mam pewne zastrzeżenia co do jakości montażu i lakieru. Rażą w oczy także zabrudzenia i rysy na szybach. Również pewne elementy, takie jak np. tylne lampy mogłyby zostać lepiej wykonane, ale ogólnie rzecz ujmując jest to porządny modelik, który polecam miłośnikom historii polskiej motoryzacji.

Dzisiaj moją kolekcję wzbogacił drugi już model popularnej Skody 105. Tym razem jest to miniatura wydana w 53 numerze serii "Złota Kolekcja Auta PRL-u". Model, poza innym kolorem, jest niemal identyczny jak ten wydany w serii Kultowe Auta PRL-u. W porównaniu do pierwowzoru zyskał jedynie odbłyśniki przednich reflektorów oraz nieco zmieniony nadruk "Skoda 105S" na tylnej klapie. Stracił za to chlapacze tylnych kół. Moim zdaniem w pomarańczowym kolorze Skoda prezentuje się zdecydowanie bardziej korzystnie. Zresztą oceńcie sami:



















I na koniec porównanie z "Kultowym" odpowiednikiem:

Od BLOG 2

Polskie prototypy samochodów budzą dziś zrozumiałe emocje. Dla wielu pasjonatów są one symbolem najlepszych czasów polskiej motoryzacji i niewykorzystanych szans. Inni zaś podchodzą do tematu z dużą dawką sceptycyzmu. Niezależnie od tego, kto jakie ma zdanie trzeba zgodnie przyznać, że jest to niezwykle ciekawa karta w historii rodzimej motoryzacji. Niedawno na blogu zaprezentowałem model legendarnej Syreny Sport. Dziś przyszedł czas na kolejny prototyp - Fiat 125p 4x4 wydany w 46 numerze serii "Złota Kolekcja Auta PRL-u".

Od BLOG 2

Od BLOG 2

W 1967 roku w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu uruchomiono produkcję uproszczonej licencyjnej wersji Fiata 125 oznaczonej Polski Fiat 125p. W kolejnych latach wdrożono do produkcji wersję Kombi (1972 rok), Pick-Up (1975 rok), a także krótką serię przedłużonych sześciodrzwiowych sedanów i siedmiodrzwiowych kombii oznaczonych Jamnik (1974 rok). W drugiej połowie lat 70 powstała koncepcja opracowania terenowej wersji Fiata 125p kombi na bazie podzespołów samochodu terenowego Łada Niva produkcji radzieckiej. W 1977 roku w Ośrodku Badawczo Rozwojowym Fabryki Samochodów Osobowych powstało kilka egzemplarzy przedprototypowych. Zostały one poddane licznym testom i badaniom, które wypadły pomyślnie. Ten dobrze zapowiadający samochód mógł się spotkać z wielkim zainteresowaniem jednostek Milicji Obywatelskiej, Straży Pożarnej, Leśnictwa, czy Pogotowia Ratunkowego operujących w górzystych rejonach. Oferował on bowiem użyteczne, zgrabne nadwozie i wygodne wnętrze połączone z przyzwoitą dzielnością terenową. Niestety samochód nie został wprowadzony do produkcji seryjnej. Na przeszkodzie stanął brak możliwości importu skrzyń biegów i reduktorów z ZSRR. Związek Radziecki nie był w stanie przyjąć polskiego zamówienia bowiem w pierwszej kolejności próbował sprostać ogromnym potrzebom własnego rynku. Obecnie jedyny znany Fiat 125p 4x4 jest własnością Muzeum Techniki w Warszawie. Być może inne egzemplarze tego samochodu również się zachowały i stoją ukryte w szopie lub stodole oczekując na odnalezienie ich przez miłośników motoryzacji.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Model został wyprodukowany przez firmę IXO dla Deagostini i został wydany w 46 numerze serii "Złota Kolekcja Auta PRL-u". Miniatura, choć dziedziczy z poprzednich modeli nieszczęsny garb na masce, prezentuje się bardzo dobrze. Miniatura otrzymała próbne tablice rejestracyjne. Czy są to dokładnie te numery, które nosił jeden z prototypów Fiata 125p 4x4? Tego niestety nie wiem. Wiadomo, że jeden z prototypów nosił numer "XWA 5638". Skupmy się jednak na wykonaniu modelu. Na pochwałę zasługuje całkiem ładnie odwzorowany przedni pas, podwozie oraz zaznaczone boczne listwy.  Niestety fatalnie prezentują się malowane tylne światła. Szkoda, że w modeliku zabrakło wykończenia detali, takich jak chromowane ramki bocznych szyb, gumowych nakładek na zderzakach, czy uszczelki tylnej szyby. Poważnym zarzutem jest zdecydowanie zbyt gruba warstwa lakieru, która wręcz zalała detale. Widoczne jest to szczególnie na tylnej klapie samochodu. Mój egzemplarz ma pewne problemy z lakierem i czystością montażu, jednak nie wpływa to znacząco na ogólną prezencję modelu.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

I na koniec porównanie z PF 125p Kombi z 1973 roku.

Od BLOG 2