Modele Władka

W 1929 roku władze ZSRR zawarły z Ford Motor Company umowę na produkcję licencyjną samochodu osobowego Ford A (oraz ciężarowego Forda AA - model licencyjnej kopii - GAZ AA, opisałem już na blogu). Dzięki pomocy udzielonej przez firmę Ford wybudowano fabrykę w Niżnym Nowogrodzie, gdzie w 1932 roku zjechały pierwsze egzemplarze licencyjnej kopii Forda pod marką GAZ. GAZ A był pierwszym seryjnie produkowanym samochodem osobowym w ZSRR. Jako ciekawostkę warto podać, że w omawianym okresie produkcja samochodów osobowych w ZSRR nie była wysoka. Priorytetem były samochody ciężarowe i ich udział wynosił około 80% całkowitej produkcji samochodów. W ciągu czterech lat wyprodukowano niemal 42 tysiące egzemplarzy tego samochodu. Nie była to znacząca liczba biorąc pod uwagę ilość samochodów w państwach takich, jak Stany Zjednoczone , Francję czy Wielką Brytanię, ale było to niemal tyle samo, co ogólnie samochodów w Polsce w 1939 roku (prawie 42 tys). Gaziki, bo tak potocznie nazywano te samochody, trafiły m.in. do dyspozycji dyrektorów przedsiębiorstw państwowych, urzędników szczebla lokalnego, czy Armii Czerwonej, gdzie wykorzystywano je w roli samochodów sztabowych. Następcą tego modelu była popularna Emka (GAZ M-1), która znalazła się na wyposażeniu Ludowego Wojska Polskiego.





Samochód GAZ A produkowano seryjnie tylko w jednej wersji o czterodrzwiowym, otwartym nadwoziu. W samochodzie mogło wygodnie pomieścić się pięć osób wraz z kierowcą. Surowy klimat Rosji nie sprzyjał otwartemu nadwoziu. Przed wiatrem, deszczem i śniegiem chronił składany, materiałowy dach, który mógł posiadać także ścianki boczne. Trzeba jednak pamiętać, że często było to niewystarczające bowiem samochód nie posiadał ogrzewania (pierwszym radzieckim samochodem osobowym posiadającym ogrzewanie był GAZ M-20 Pobieda). Co prawda bardzo szybko opracowano wersje o zamkniętym nadwoziu (GAZ 3, GAZ 6) jednak nie weszły one do masowej produkcji. Gazika napędzał czterocylindrowy rzędowy silnik o pojemności 3285 ccm i mocy 40 KM. Moc ta pozwalała rozpędzić ten ważący prawie 1,1 tony, pojazd do prędkości maksymalnej około 90 km/h.





Prezentowany model został wyprodukowany przez IXO na zamówienie Deagostini, które wydało go w 38 numerze rosyjskiej serii Avtolegency CCCP. Miniatura po wyjęciu z blistra prezentowała się przyzwoicie, ale w oczy rzucało się kilka uproszczeń, które można było w stosunkowo łatwy sposób poprawić. Pierwszym z nim był brak pomalowanej ramki szyby przedniej. Tutaj wystarczyła czarna matowa Pactra. Następnie pomalowałem na srebrno obwódki reflektorów. Kolejnym krokiem było pomalowanie wnętrza. Dzięki tym niewielkim zmianom modelik zyskał na prezencji. Miniaturowy GAZ A to wyjątkowo ciekawy eksponat w mojej kolekcji.

Od BLOG 2

Do tej pory na blogu opisałem już trzy samochody radzieckiej milicji - Wołgę Gaz M21, ZiŁ 118K i RAF-2203. Dziś przyszedł czas na kolejny samochód, którym jest Mercedes-Benz W116 450SEL wydany w 33 numerze serii "Kultowe Wozy Policyjne". Zdjęcia do wpisu zostały wykonane częściowo u Szymona z Muzeum43, a częściowo u mnie. Czytelnicy mojego bloga, jak i bloga Szymona bez problemu rozpoznają, które zdjęcia kto zrobił.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Zanim przejdę do właściwej części recenzji, czyli opisu modelu warto poświęcić kilka słów na temat samego samochodu, jak i jego służby w radzieckiej milicji. W 1972 roku na Międzynarodowym salonie motoryzacyjnym we Frankfurcie Mercedes zaprezentował samochód oznaczony W116, który miał zastąpić produkowane od 1965 roku modele serii W108/W109. Samochód charakteryzował się nowocześniejszą, bardziej kanciastą linią nadwozia oraz wysokim standardem bezpieczeństwa. Był to pierwszy model Mercedesa oficjalnie oznaczony jako "S-Klasa". Model W116 zdobył tytuł Europejskiego Samochodu Roku 1974. Produkowano kilka wersji tego samochodu z silnikami benzynowymi (sześciocylindrowe rzędowe i ośmiocylindrowe widlaste) o pojemności od 2746 do 6834 ccm oraz mocy od 112 do 286 KM. Oferowano także silnik wysokoprężny o pojemności 3000 ccm i mocy 110 KM. W latach 1972 - 1980 wyprodukowano ponad 473 tysiące egzemplarzy tego samochodu.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Państwowa Inspekcja Samochodowa MSW ZSRR przed XXII Letnimi Igrzyskami Olimpijskimi otrzymała sześć samochodów Mercedes-Benz W116. Pojazdy otrzymały charakterystyczny żółty lakier nadwozia, niebieski pas po bokach, oznaczenia "Milicja" oraz lampy ostrzegawcze umieszczone na dachu. Jak można zobaczyć na dostępnych w internecie zdjęciach część samochodów otrzymała dwie czerwone lampy ostrzegawcze produkcji niemieckiej zamontowane na tylnej części dachu. W trakcie Igrzysk Olimpijskich, które odbyły się w Moskwie w dniach 19 lipca - 3 sierpnia 1980 roku, milicyjne Mercedesy służyły m.in. do eskortowania autobusów z delegacjami państw uczestniczących w olimpiadzie. Po zakończeniu Igrzysk Olimpijskich Mercedesy W116, ze względu na swój reprezentacyjny charakter, znalazły zastosowanie m.in. do eskortowania kolumn rządowych.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Model został wyprodukowany przez firmę IXO dla wydawnictwa Deagostini. Z daleka miniatura prezentuje się całkiem dobrze. Niestety bliższe oględziny modelu uwidaczniają liczne uproszczenia. Najbardziej w oczy rzuca się niedokładny montaż. Elementy, takie jak przednie reflektory, czy listwy są kiepsko spasowane i nieprecyzyjnie przyklejone. Szkoda, że tylne lampy nie mają barwionych kloszy kierunkowskazów i lamp cofania. O pomalowanie prosi się także wnętrze. Słabo prezentują się także felgi bez zaznaczonego logo Mercedesa. Plusem modelu są za to pomalowane wszystkie listwy w około szyb oraz zaznaczona głębia grilla. Przyzwoicie prezentują się także detale, takie jak lusterko boczne, znaczek Mercedesa na grillu oraz lampy ostrzegawcze. Ogólnie model oceniam dobrze i polecam go szczególnie zbieraczom modeli radiowozów.

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Na koniec trochę zdjęć zbiorowych:

Od BLOG 2

Od BLOG 2

Od BLOG 2